Dialogue 2: Η ΑΣΠΑΣΙΑ ΚΑΙ Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ : Καλημέρα!

ΑΣΠΑΣΙΑ : Γεια σου. Είμαι η Σία. Πώς σε λένε;

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ : Γεια σου, Σία! Τι όνομα είναι αυτό;

ΑΣΠΑΣΙΑ : Σία με λένε, από το Ασπασία! Εσένα πώς σε λένε;

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ : Με λένε Αλέκο.

ΑΣΠΑΣΙΑ : Αλέκο! Τι όνομα είναι αυτό;

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ : Αλέκο με λένε, από το Αλέξανδρος! Χαίρω πολύ, Σία. Είσαι από την Αθήνα;

ΑΣΠΑΣΙΑ : Όχι, είμαι από την Θεσσαλονίκη. Χαίρω πολύ, Αλέξανδρε. Εσύ από πού είσαι;

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ : Είμαι από την Αθήνα.Τι κάνεις Τι κάνεις;

ΑΣΠΑΣΙΑ : Πολύ καλά, ευχαριστώ. Μαθήματα, διαβάζω πολύ. Εσύ, πώς είσαι;

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ : Μια χαρά. Εδώ, στο σχολείο. Πού μένεις εσύ, Σία;

ΑΣΠΑΣΙΑ : Μένω στο Θησείο. Αλλά το σχολείο μου είναι στο Παγκράτι. Εσύ πού μένεις;

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ : Εγώ μένω εδώ, στο Παγκράτι. Πολύ κοντά στο σχολείο. Σία, έχεις αδέρφια;

ΑΣΠΑΣΙΑ : Έχω έναν αδερφό. Τον λένε Ανδρέα. Εσύ Αλέξανδρε, έχεις αδέλφια;

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ : Ναι, έχω μία αδερφή. Την λένε Ελένη. Είναι μεγάλη, έχει οικογένεια και ένα παιδί.

ΑΣΠΑΣΙΑ : Έχει παιδί; Τέλεια! Πώς το λένε το παιδί;

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ : Το παιδί το λένε Γιάννη. Την αδερφή μου τη λένε Ελένη.

ΑΣΠΑΣΙΑ : Και η αδερφή σου τι κάνει;

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ : Τέτοια ώρα; Η αδερφή μου δουλεύει. Εσύ δουλεύεις;

ΑΣΠΑΣΙΑ : Εγώ; Τι λες βρε Αλέξανδρε; Είμαι μαθήτρια! Στο σχολείο!

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ : Σωστά! Μα καλά, τι λέω; Και εγώ μαθητής είμαι. Διαβάζω, αλλά δεν δουλεύω!

ΑΣΠΑΣΙΑ : Α μπράβο! Και εγώ και εσύ πηγαίνουμε στο σχολείο κάθε μέρα.

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ : Ακριβώς! Εγώ πάντως, δεν θέλω σχολείο κάθε μέρα. Εσύ θέλεις;

ΑΣΠΑΣΙΑ : Ούτε εγώ θέλω σχολείο κάθε μέρα. Αλλά πηγαίνω.

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ : Λοιπόν Ασπασία, αύριο πάλι! Τα λέμε!

ΑΣΠΑΣΙΑ : Ναι, αύριο! Χάρηκα!

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ : Χάρηκα!